عشق تو شعر من

در تاریکی بی آغازو پایان
دری در روشنی انتظارم رویید
خودم را در پس درتنها نهادم
وبه درون رفتم
اتاقی بی روزن تهی نگاهم را پر کرد
سایه ای در من فرود آمد
و همه ی شباهتم را در ناشناسی خود گم کرد
پس من کجا بودم؟
من در پس در تنها مانده بودم
همیشه خودم را در پس یک در تنها دیده ام
گویی وجودم در پای این در جا مانده بود
ایا زندگیم صدایی بی پاسخ نبود؟

صفحه اصلی

آرشیو وبلاگ

ایمیل